Kırklareli, nüfusunun büyük bir çoğunluğu tarım ve hayvancılıktan elde ettiği gelir ile geçinmeye çalışan bir il.
Geçinmeye çalışan bir il diyorum çünkü geçinemiyor.
Bu yıl zamansız düşen yağmurlar nedeniyle buğdaydan istediği verimi alamayan çiftçi, Toprak Mahsulleri Ofisi’nin buğday alımları ile az da olsa rahatladı. En azından buğdaya yaptığı masrafı geri alabildi.
Buğdaydan umduğunu bulamayan çiftçi, büyük bir sabırsızlıkla ayçiçeği hasadını beklemeye başladı.
Ayçiçeği hasadı tam başladı başlayacak, Trakya Birlik ayçiçeği avans fiyatını açıkladı. Çiftçi bu avans fiyatıyla resmen çöktü. Çünkü açıklanan avans fiyatı 70 kuruştu.
Avans fiyatı açıklanana kadar tüccara 74 kuruşa satılan ayçiçeği, avans fiyatı açıklanınca yükselmesi beklenirken tam 4 kuruş aşağıya düştü. Trakya Birlik bu fiyatı verince tüccarda fiyatları geri çekti ve çiftçi yine çaresiz kaldı.
Traktörlerine, tarlalarına, evine, arabasına borcundan dolayı haciz gelen çiftçi yine çaresiz, ama yinede umutlu.
Çiftçinin bu yılki son umudu danelik mısır hasadı.
Durum öyle gösteriyor ki danelik mısırda da durum farklı olmayacak. Çiftçi yeni bir hüsrana uğrayacak.
Bu kez ne olacak?
Çiftçi yine umutlu olacak tabiî ki.
Ne umudu diye sormaya gerek yok. Çiftçi önümüzdeki hasat döneminden umutlu olacak.
Zaten her yıl çiftçi tarlasını ayrı bir umutla ekip biçmiyor mu? Yine aynı umutla ekecek tarlasını.
Ama geçen yıl 150 dönüm ekmiş, bu yıl 100 dönüm ekecek.
Neden 50 dönüm az ekecek?
Geçen yıl yaptığı zarar onu 50 dönüm tarlasını satmaya zorladı da ondan.
Bu bir süre daha böyle devam ettikten sonra birçok çiftçimizin elinde ekecek tarlası dahi kalmayacak.
Durum böyle olunca bugün buğdayın, ayçiçeğinin, arpanın, mısırın ve en önemlisi bir umudun yer aldığı tarlalarda, yarın sanayinin yer alması kaçınılmaz son olacak.
Çiftçi, artık çocuğum bir fabrikaya girsin de, onun yanında çocuğu bari perişan olmasın istiyor.
En azından aybaşı geldiğinde ne kadar para alacağını bilsin istiyor.
Çiftçi kendisinin düşündüğü gibi oğlunun da; “Trakya Birlik bu yıl ne kadar fiyat verecek? TMO ne kadar fiyat verecek? Mazota bugün zam gelir mi? Gübre ekim zamanında ne kadar zamlanır? Bu yıl acaba hükümet hangi ürüne ne kadar destekleme primi verecek?” gibi şeyler düşünmesini istemiyor artık.
Çiftçinin böyle düşünmesi, umut yolculuğunun yavaş yavaş sona erdiğini gösteriyor. Artık hiçbir şeyden umudu kalmayan çiftçi, “Efendi”liği bırakmış, “İşçi”liğin peşinden gidiyor.